Ik weet niet of u het gemerkt heeft, maar sinds augustus bevindt Aex zich in een omvangrijk proces van bodemvorming. Als Aex door 289 zakt, komt ze op 283 weliswaar nog een horizontale steun tegen, maar mist ze die, dan is het goed mogelijk dat de gap tussen 278,74 en 278,42 wordt opgevuld.
Ik was ook even van mijn stuk gebracht, maar Roelof-Jan zei het. We weten allemaal dat bodemvorming geen sinecure is, of het nu gaat om het inpolderen van het IJsselmeer of het voorkomen van een kleffe pizza. Toch doe je je best. Maar als Roelof-Jan benadrukt dat het nu om een omvangrijk proces gaat, dan zit Aex volgens mij echt in de penarie. Je kunt alleen maar hopen dat ze haar trots even opzij heeft gezet en zich met beide handen aan die horizontale steun heeft vastgeklampt. Want volgens mij redt ze het niet in haar eentje. En dan gebeurt het onvermijdelijke: de gap van 6 oktober wordt opgevuld. Dat gun je niemand.
Roelof-Jan voorspelt met enige regelmaat Aex' gedrag, hij is namelijk technisch-analist van beroep. Met als specialiteit 'steunpunten', zeg maar de ascendanten van de beurskoersvoorspellerij. In juli bijvoorbeeld, toen Aex in 320 stond met horizontale steun 343, voorspelde hij een dalende trend richting 312. Dat was dus in juli. In september was alles natuurlijk anders. Toen stond Aex in 260 en volgens Roelof-Jan was de gap van 275,24 "nog erg ver weg". De eerste steun lag gelukkig op 262. Pjoe. Roelof-Jan had hem opgespoord door een lijn te trekken tussen de lows van 11 augustus, 19 augustus, 13 september en ten slotte 22 september. Logisch kun je achteraf zeggen, maar achteraf voorspellen kan iedereen.
Oktober bood nieuwe kansen nieuwe prijzen. Aex had "een signaal voor de ontwikkeling van een breder herstel afgegeven, dat maanden kan aanhouden". Begin november probeerde Aex "een hogere bodem te forceren" en halverwege de maand "neerwaarts uit te breken".
Haar temperament maakt technisch-analist een moeilijk vak. Je moet patronen zien in de cijferlava die Aex elke milliseconde uitspuwt. Soms pruttelend, dan ineens in een nietsontziende eruptie.
Je zou er door vergeten dat Aex helemaal niet zo'n sterke eigen wil heeft. Ze wordt namelijk gestuurd. Door een soort cyborgs – samensmeltingen van mens en computer. De menskant van de cyborg stelt zijn computerkant in, die vervolgens autonoom aan de slag gaat. De resultante van al die instellingen laat Aex aan het einde van haar werkdag zien, stipt om 17.30 uur. Ze kan de knop goed om zetten en valt in een diepe slaap. Haar broertjes en zusjes (Dax, Cac of Dow Jones, het is een hele familie) hebben precies hetzelfde ritme, maar in andere landen. 's Nachts stellen de cyborgs hun machines opnieuw af. Op de steunpunten van Roelof-Jan misschien of op het vullen van zijn gaps. Maar vooral op elkaar. Want in één ding lijken de cyborgs sterk op volboed mensen: ze vertonen kuddegedrag. Daardoor weet niemand meer wat oorzaak is en wat gevolg. Aex is niet meer dan de optel- en aftreksom van duizenden cyborgs. Een van hen bepaalt de richting, maar zoals dat gaat bij kuddes: niemand weet wie, waarom en waarheen. Elke dag weer. Behalve in het weekend. Dan slaapt Aex een comatueuze slaap, die politici de gelegenheid biedt bijeen te komen. Tot in de kleine uurtjes verzinnen ze woorden om Aex en haar familie mild stemmen. Ze moeten opschieten, want maandagochtend klokslag 09.00 uur is ze klaarwakker en krijgt ze een nieuwe cocktail geïnjecteerd van haar cyborgs. Roelof-Jan gaat weer aan de slag om daar steunpunten en gaps in te ontdekken. Waarheen de cyborgherders haar die week leiden, weet niemand. De wereld houdt haar adem in.
Jos Moerkamp, december 2011